9 ธันวาคม 52
Blooming Heart Trip ครั้งสุดท้ายของปีนี้ จุดหมายของพวกเราคือ แม่ฮ่องสอน เป็นครั้งแรกที่สมาชิกอุ่นหนาฝาคั่งมากๆ สิริอายุรวมกันก็ปาเข้าไปเกือบ 600 ปี… วันแรกมี 13 คน คือ โมนา วรรณ พี่จุ๊บ พี่อุ๊ จี่ แจ๋ว นก เล็ก ยุรี จอย แนน พี่ไก๋ ฝ้าย และจะมีมาสมทบอีก 10 คน คือ ปานกับคิด และแป้ม + คณะ นึกดูแล้วกันเหมือนมาทัวร์พนักงานกันเลย แต่เป็นพนักงานไฮโซยี่ห้อมาแตร์ซะเป็นส่วนใหญ่ อย่างงี้ต้องไม่ธรรมดา อาหารอร่อย รถแอร์เย็นฉ่ำ ที่นอนสุดหรู (ถุงนอนและผ้าห่มขนมาเองโดย city & FB girls)
หลังอิ่มอร่อยมื้อเที่ยงที่ร้านใบเฟิร์น โดยเฉพาะเห็ดหอมอบซีอิ๊วเมนูที่ทุกคนชื่นชอบ ก็แยกย้ายกัน แนน, พี่ไก๋, จอยและฝ้ายมุ่งหน้าไปปางอุ๋ง ส่วนที่เหลือลงใต้ไปอำเภอแม่สะเรียง ระหว่างทางไปแม่สะเรียงก็ผ่าน อ.ขุนยวม จากนั้นก็เริ่มทัวร์วัด เริ่มจากวัดแม่ปาง ต.สันติคีรี อ.แม่ลาน้อย อุโบสถวิจิตรและบันไดพญานาคก็สามารถทำให้หลายคนควักกล้องออกมาบริหารอารมณ์อันสุนทรีย์กันได้พอหอมปากหอมคอ
ต่อด้วยวัดศรีบุญเรือง อ.แม่สะเรียง ที่นี่ยิ่งได้ดีกรีบรรยากาศเหนือๆ เพิ่มขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมแบบไทยใหญ่ งานไม้ฉลุสีขาวบนหลังคาอุโบสถเรือนไม้ทั้งหลัง ร่มรื่นเย็นใจ เดินทะลุรั้วไปเป็นอีกวัดหนึ่ง ชื่อ วัดจองสูง มีเจดีย์มอญองค์ทองอร่าม พวกเราไปถึงตอนพระอาทิตย์ส่องแสงกระทบองค์เจดีย์พอดี ยิ่งดูสวยเข้าไปอีก 
วัดสุดท้าย คือ วัดจอมทอง มีพระพุทธรูปองค์โตขนาดคนลงไปนั่งแล้วสูงแค่ครึ่งเข่าขัดสมาธิของท่าน ที่นี่เห็นวิวพระอาทิตย์ตกดินค่อยๆ ลับไปที่หลังเทือกเขาที่เรียงรายเป็นแถว บรรยากาศดูดีมากๆ
จบวันด้วยการเช็คอินเข้าโรงแรม River House โรงแรมน่ารักๆ บรรยากาศเหนือๆ ด้วยเรือนไม้ริมแม่น้ำยวม และมื้อค่ำแสนอร่อยที่เรียงรายเข้าไปเรียงตัวในกระเพาะของพวกเราอย่างไม่เกรงใจ คืนแรกหลับฝันดีกันทุกคน เพราะมีช่อง 3 ชัดแจ๋วให้ป้าๆ เคลิ้มกับครูกุ๊ก พอดีตอนนี้ครูกุ๊กกำลังงอนอลินอย่างมาก โมนาบอกว่า พออลินร้องไห้ พี่วรรณก็ร้องไห้ตามทุกครั้ง โมนาฟ้องทุกคนว่าพี่วรรณนึกว่าตัวเองเป็นนางเอก
10 ธันวาคม 52
ผลสรุปจากเวลาที่พวกเราค่อยๆ เลื้อยลงมากินอาหารเช้า คือ ทุกคนเลือกนอนแทนตื่นตี 4 ไปกาดเช้าและใส่บาตร แหม! ก็การนอนเป็นการพักผ่อนที่ดีที่สุดนี่นา
หลังมื้อเช้า เราได้ข้อสรุปว่า เพื่อแพนเค้ก โมนาต้องยอมแลกทุกอย่างทั้งไข่ดาว, ไส้กรอก, แฮม และ เบคอน
ก่อนออกเดินทาง เราเก็บภาพบรรยากาศที่พักและบริเวณโดยรอบเล็กน้อย จุดหมายแรกของวันนี้คือ พระธาตุอีก 3 แห่ง เพื่อเก็บให้ครบเป็น 4 เริ่มจากพระธาตุจอมมอญ เจดีย์สีทองทรงคว่ำที่มีพระพุทธรูป 4 ปางอยู่ที่ฐาน 4 ทิศ เดินวนขวาไหว้กันจนครบทุกทิศ…
พระธาตุจอมแจ้ง ที่วัดจอมแจ้ง ยิ่งตรงข้ามเป็นพิพิธภัณฑ์แม่สะเรียงอาคารไม้หลังงามก็สามารถดึงดูดให้นักท่องเที่ยวอย่างเราควักอุปกรณ์เก็บภาพต่างๆ ออกมาใช้งาน แสดงท่าที่คิดว่าดูดีสุดๆ ของแต่ละคนกันอย่างสนุกสนาน ที่สุดท้ายคือ พระธาตุจอมกิตติ แต่คุณโชเฟอร์เกิดเลี้ยวผิดที่และก็เจอซ่อม-ปิดถนนอีกเลยต้องเว้นไปก่อน
เลยไปถึงไฮไลท์เด่นของวันนี้ คือ ล่องเรือหางยาวชมแม่น้ำสาละวินที่ อ.แม่สามแลบ อำเภอที่รักในหลวงของพวกเรา เพราะมีพระฉายาลักษณ์ใหญ่เป้งตรงบริเวณซุ้มตลาดนัด เราอิ่มมื้อเที่ยงแบบชาวชายแดนด้วยข้าวกะเพราไข่ดาว ไข่เจียว และ ไม่ไข่ แถมยังมีเมนูเด็ด คือ ต้มยำปลาสาละวินรสแซ่บ และ กุ้งแม่น้ำสาละวินชุบแป้งทอด ยิ่งเคี้ยวยิ่งมันจนต้องให้คุณป้าเจ้าของร้านทำให้อีกเป็นจานที่สอง กุ้งตัวเล็กๆ มีมันที่หัว แต่ไม่จิ๋วแบบกุ้งฝอย เหยาะเกลือเล็กน้อย อร่อยล้ำแบบสาละวิน
ไอ้ตอนลงเรือพวกเราก็กลายเป็นคณะตลกให้ชาวบ้านทั้งไทย, กะเหรี่ยง และ โรฮิงญา ดูขำๆ กับท่าทางเก้งๆ กังๆ เดินย่องๆ ย่อๆ ที่สันทรายข้างท่าเรือแม่สามแลบ อยากเห็นต้องเชิญดู FB จากคุณแจ๋วช่างภาพประจำทริปนี้บ่ายแก่ๆ มุ่งหน้ากลับอำเภอเมือง ช่วงแรกๆ ก็ชิวๆ แต่จากขุนยวมถึงอำเภอเมืองนี่สิ ด้วยโค้งๆ ๆ ทั้งหลายทำเอาหลายคนมึนและเมาเอาการ กว่าจะได้กินมื้อเย็นก็ประมาณเกือบ 2 ทุ่ม ต้องของคุณ 7-eleven มิตรแท้ริมทางของพวกเราสำหรับของว่างระหว่างทาง มื้อเย็นเป็นอาหารชุดที่ร้านไข่มุก ทุกคนรู้สึกไม่พึงพอใจเพราะความรู้สึกเป็นทัวร์ซิ่มไปหน่อย แต่โมนาบอกให้รีบกินจะได้ทันดูครูกุ๊ก
11 ธันวาคม 52
เริ่มวันที่สามด้วยโจ๊กหมูสามหมอก กะปาท่องโก๋ อุ่นท้องดี ก่อนมุ่งหน้าไปทำกิจกรรมสำคัญของทริปนี้ที่โรงเรียนบ้านห้วยเฮี๊ยะ อ.ปางมะผ้า ระยะทาง 80 กม.จาก อ.เมือง แต่ด้วยหนทางอันคดโค้งขึ้นเขานั้น ก็ล่อเข้าไป 2 ชั่วโมง มาถึงโรงเรียนก็ 10 โมง
น้องๆ ตื่นเต้นมารอพวกเราตั้งแต่เช้ามืดละมั๊ง เพราะพอเห็นรถตู้พี่ๆ มาก็วิ่งแจ้นมาต้อนรับเป็นการใหญ่ รถตู้คันแรกมาถึงก่อนอีก 2 คันที่มาถึงโรงเรียนเอาเกือบ 11 โมง เลยต้องเล่นเกมละลายพฤติกรรม ‘นั่ง-ยืน’ กับ ‘หัว-ไหล่-ตูด’ พอขำๆ นำโดยพี่แจ๋วพิธีกรจำเป็น เพราะทริปนี้พี่ไก๋พิธีกรเจ้าประจำต้องไปเป็นพริตตี้อยู่มอเตอร์โชว์
ต่อด้วยเกมเก้าอี้ดนตรีรอบเด็กจิ๋วอนุบาล และรอบเด็กประถม เพราะกลัวเจ้าตัวเล็กจะโดนพี่ตัวใหญ่ทับแบนเอา พอสมาชิก blooming heart รวมทั้งแขกผู้มีเกียรติมากันครบ 21 คน ก็เริ่มเล่นเกมเต็มรูปแบบที่เตี๊ยมกันมา มีการนับคะแนนขึ้นกระดาน น้องๆ ส่วนใหญ่สนุกกับเกมลูกบอลติดหัว และตักน้ำสีกรอกใส่ขวดกันมาก ขนาดที่สีเหลืองของพี่เล็ก (เจ้าแม่แห่งเกมกรอกน้ำ) อยากจะขอขวดที่สองเพราะเจ้าแม่เล็กโค้ชน้องได้เก่งจริงๆ แต่มีน้องบางคนก็มีจุดยืนหนักแน่น พอบอกให้เล่นก็บอกคำเดียวว่า ‘ไม่ทำ’ บวกกับใบหน้าอันไร้อารมณ์ของเธอและเขา จนเราต้องเลิกง้อไปเลย ติดใจสุดก็น้องสุธิดาจอมอ้วนหน้าฟักทองที่อยู่สีน้ำเงิน เกมอะไรๆ ก็ไม่เล่น ถนัดสุดก็เห็นจะเป็นตอนยกจานข้าวที่มีไก่ทอด หมูทอด นี่แหละที่น้องดูทะมัดทะแมงสุด เคี้ยวตุ้ยๆ อย่างชำนาญมื้อนี้น้องๆ ได้กินไอศกรีมด้วย ดูทุกคนมีความสุขมากเพราะเข้าแถวกัน 2 รอบเกือบทุกคน ตอนแรกเราก็อยากจะเข้าแถวด้วยแต่ก็อายน้องๆ เค้าน่ะ ได้แต่ถามก็ทราบว่าเป็นรสกะทิ
ระหว่างพี่ๆ รับประทานอาหารเที่ยงบนโต๊ะอาหารปูผ้าอย่างสวย อร่อยสุดก็ไข่เจียวของตาย งานนี้มีเซอร์ไพรส์ด้วยการร้องและรีวิวประกอบเพลงของน้อง 7 สาวชั้นประถมปลายที่ดูโปรเฟสชั่นเนลมากๆ ทั้งร้องทั้งส่าย ดูพลิ้วอย่างไม่มีเขินอาย น้องๆ บอกว่า ฝึกเต้นมาตั้งแต่อยู่ ป.5 และตระเวนประกวดมาแล้วหลายเวที 
ช่วงบ่ายมีกิจกรรมให้น้องๆ วาดรูป หรือ พับกระดาษเป็น ส.ค.ส. แด่คนที่รัก หลายคนก็ไอเดียเก๋ พับกระดาษเป็นรูปหัวใจให้คุณแม่, วาดรูประบายสีให้พ่อ-แม่เลิกพฤติกรรมไม่เหมาะสม (คงจะเป็นให้เลิกเหล้า เลิกบุหรี่ล่ะมั๊ง) เล่นเอาพี่ๆ ขำให้ความตรงที่จริงใจของน้อง
สุดท้ายเป็นการมอบพระบรมฉายาลักษณ์ของในหลวง-ราชินีให้โรงเรียนบ้านห้วยเฮี๊ยะไว้ประดับบูชา มีน้องๆ ร่วมร้องเพลงพ่อของแผ่นดินเป็นสักขีพยาน บรรยากาศซาบซึ้งจนผอ.โมนา และ ม.ย.ร. มะลิ น้ำตาคลอต้องขอบคุณทั้งสาวอ่อน สาวไม่อ่อน ที่มาร่วมบุญกันครั้งนี้ (โปรดสังเกต!! ไม่มีแมนคนไหนกล้ามาร่วมทริปกับพวกเราเลย คงจะต้องพยายามกันต่อไปนะจ๊ะ สาวๆ) Special thanks to “Super Jaew” ที่เป็นได้ทุกอย่างทั้งพิธีกร ช่างภาพ และ พระพี่เลี้ยงของนก+เล็ก โดยตามเก็บของตกหล่นของนกและตามให้กำลังใจเล็กตอนนั่งรถตู้ที่ส่ายไปมาตลอดทางอันคดโค้ง… และ thanks to (ลิ้น)จี่ เหรัญญิกที่ละเอียดสมบูรณ์แบบตลอดทริปของพวกเรา…
เราออกจากโรงเรียนเกือบบ่าย 3 โมง เพื่อไปปางอุ๋ง จุดหมายที่ทุกคนรอคอย… ที่ฝ่าด่านอรหันต์ไปพักค้างคืนในปางอุ๋งได้นี่ก็ด้วยบารมีของปาน (พี่สาวตัวจริงของผู้พันแจ็ค) ที่เป็นผู้จัดการจองทั้งที่พัก อาหาร และ เจรจาต้าอ่วยตามด่านต่างๆ เพราะนักท่องเที่ยวหัวดำ outfit กรุงเท๊พ กรุงเทพ แน่นขนัดมากๆ ทั้งหมวกขนปุย ขนนก ขนแกะ ผ้าพันคอ พันตัว เดินกันขวักไขว่ ริมทะเลสาบคราคร่ำไปด้วยเต้นท์หลากสี แบบหายใจทีรดต้นคอเต้นท์ข้างๆ ได้… จะเรียกว่าโรแมนติกไปอีกแบบได้ไหมเนี่ย?? เนื่องจากทริปนี้สมาชิกมากหน้าหลายตาหลากอารมณ์ โมนาเลยเสนอไอเดียแบ่งนอนเป็น 2 บ้าน ตามประเภทดีกรีการดื่มและการสังคม บ้านเล็กสำหรับคนนอนเร็ว ไม่เน้นบันเทิงยามราตรี ส่วนบ้านใหญ่สำหรับคนบันเทิงเริงราตรีโดยเฉพาะน้องแป้มที่บอกว่า ‘ไม่มาว…ไม่มาว…’ ดวลดริ๊งค์กับพี่นกจนออกอาการ… รุ่งเช้า พี่นกก็เลยได้ยกระดับ กลายเป็น idol คนใหม่ของแป้มไปโดยปริยาย… ค่ำคืนที่ปางอุ๋ง อากาศหนาวสุดๆ พวกเราแต่งกายนอนเหมือนนอนบนเทือกเขาเอเวอร์เรสยังไงยังงั้น ขนาดจะลุกเข้าห้องน้ำตอนดึกยังไม่อยากจะโผล่ตัวออกมาจากที่นอน….. (to be continued)Gossip โดย blooming P’ Wan; ภาพโดย Blooming Jaew & Blooming Mona
๓ ความคิดเห็น:
หะนุกดีจ๊ะ รออ่านต่อ :)
พี่วรรณเขียนสนุก เห็นความตั้งใจ บันทึกละเอียดมากๆฮ่ะ รอติดตามตอนต่อไปฮ่ะ
อ้าว...งานเข้าแล้ว..งั้นขอทานข้าวเย็นก่อน แล้วจะมาพิมพ์ภาค 2 ต่อให้ตอนดึกๆ นะจ๊ะ
แสดงความคิดเห็น