Blooming Heart... The Joy of Sharing: มิถุนายน 2009

มาแล้ว The Joy of Sharing trip …Blooming Heart ปีสอง เริ่มต้นที่จังหวัด กาญจนบุรี โรงเรียนบ้านวังกระแจะ อำเภอไทรโยค เป็นที่แรกของปีนี้ นัดรวมพลชาว blooming heart ออกเดินทางจากศูนย์ปฏิบัติการ blooming heart ที่คอนโดของแนนเวลาบ่ายโมงวันศุกร์ที่ 29 พฤษภาคม 2552 คราวนี้ข้าวของบริจาคมีจำนวนมาก เพื่อนๆ คาดเดาว่า คงเป็นเพราะตอนนี้กิจกรรมดีๆ ที่พวกเราตั้งใจทำ ได้เผยแพร่ ไปสู่พี่ๆ น้องๆ เพื่อนๆ เป็นวงกว้าง ทำให้ได้รับของบริจาคทั้งเงิน สิ่งของ และอาหาร จากผู้มีใจบุญทุกคนอย่างล้นหลาม จนต้องเก็บไว้สำหรับไปแจกในโรงเรียนต่อไปบางส่วน เพราะรถกะบะ (อภินันทนาการจาก อีซูซุกรุงเทพเซล) บรรทุกไปไม่หมด พวกเราวุ่นวายกับการจัดระเบียบการขนของ สักพักเพื่อนๆ เริ่มทะยอยกันมาทีละคนสองคน รอจนเพื่อนๆ ทุกคนมาครบและออกเดินทางโดยรถสองคัน คือ อีซูซุ Mu-7 มีแนน เป็นผู้ขับรถ พร้อม blooming team 4 คน บี , โมนา, แจ๋ว และน้องแป้ม ส่วนคันที่สอง รถกระบะอีซูซุขนของ มีพี่ไก๋เป็นคนขับ และ blooming team อีก 3 คน จอย, ยุรี และ ฝ้าย รวมทั้งหมด 9 คน พร้อมออกเดินทางจากกรุงเทพฯ มุ่งหน้าสู่อำเภอไทรโยค ในเวลาบ่ายสองคลาดเคลื่อนจากเวลานัดไปเล็กน้อย (เนื่องจากพวกเราลืมเผื่อเวลานัดให้ยัยปองฝ้ายจอมอืด 555)

พวกเราเดินทางถึงเมืองกาญฯ ในช่วงเย็นย่ำ แนนผู้จัดการเดินทาง trip ทั้งหมด ได้พาคณะ blooming heart ไปท่องเที่ยวดูความยิ่งใหญ่อลังการของโรงถ่ายหนัง ตำนานสมเด็จพระนเรศวร ที่ค่ายสุรสีห์ ในเวลาห้าโมงเย็น ด้วยความรอบคอบ แนนจึงบอกให้รีบโทรไปจองการเข้าชมครั้งนี้ก่อนล่วงหน้า มิฉะนั้นพวกเราคงจะเสียเที่ยวเนื่องจากโรงถ่ายปิดขายบัตรในเวลาห้าโมงเย็นพอดี เป็นอันโชคดีไปเพราะจะมีเพียงคณะเราคณะเดียวที่จะเข้าเยี่ยมชมในวันนี้ ซึ่งในเวลาปกติเจ้าหน้าที่แจ้งว่าจะมีผู้เช้าชมในแต่ละวันเป็นจำนวนหลักร้อย...เกือบไปแล้วเชียว พวกเราซื้อบัตรเข้าชมคนละ 100 บาท และเริ่มต้นเดินทางย้อนเวลาไปดูความยิ่งใหญ่เสมือนหลุดเข้าไปในเมืองหงสาของพม่า และ อโยธยาของไทย แถมยังได้เข้าไปดูในส่วนที่ยังไม่ได้เปิดให้เข้าชมอย่างเป็นทางการเนื่องจากเป็นฉากที่ยังสร้างไม่เสร็จของ ภาค 3 ที่กำลังมีการถ่ายทำกันอยู่ อย่างฉากของเมืองเขมร เมืองจีน exclusive จริงๆ เลย ในแต่ละสถานที่ก็จะมีเจ้าหน้าที่คอยให้ความรู้ และรายละเอียดต่างๆ ทำให้พวกเราคอยร้องตะโกนอยู่เรื่อยๆ ว่าจำได้ จำได้ ฉากนั่น ฉากนี้ ไง เพื่อนๆ สนุกสนานกับการถ่ายรูปตามฉากต่างๆ ประมาณหนึ่งชั่วโมง และคิดว่าคงจะกลับมาใหม่ในวันที่โรงถ่ายภาพยนตร์นี้เปลี่ยนเป็น resort ต่อไปในอนาคต

ก่อนเข้าที่พัก แนน ผู้นำเรื่องอาหารการกินและที่พัก ได้พาพวกเราไปทานอาหารเย็นที่ร้านยอดฮิตในเมืองกาญฯ -- ครัวชุกโดน กว่าจะถึงได้ก็เล่นเอาเหนื่อยทีเดียว เนื่องจากพี่ไก๋ ผู้ที่มีความสามารถในการขับรถเป็นเลิศ และมีความสามารถในการขับหลงทิศเป็นเลิศเช่นกัน ขับรถกระบะตามรถของแนนไปติดๆ โดยไม่ให้คลาดสายตา แต่ไหงกลายไปตามรถคันอื่นตอนไหนก็ไม่อาจรู้ได้ รู้ตัวอีกทีก็จะเลี้ยวรถเข้าห้างอะไรสักอย่างในตัวเมืองกาญฯ ทำเอาต้องโทรศัพท์กันวุ่นวายว่าคลาดกันไปตอนไหน งงก็งง ขำก็ขำ กว่าจะได้กินข้าวเย็นมื้อนี้ ...เฮ้อ...
พวกเราเดินทางต่อไปยังที่พักสำหรับคืนนี้ที่ รีโซเทล แก่งละว้า ซึ่งต้องใช้เวลาคลำหาเส้นทางไปอีกสักพักทีเดียว เส้นทางค่อนข้างซับซ้อน เนื่องจากเราเข้าทางด้านหลังของโรงแรมแทนการเข้าด้านหน้าปกติที่จะต้องนั่งเรือเข้าไป ป้ายบอกทางเข้า resort จากทางเข้าด้านหลังไม่ค่อยมีให้เห็นและเป็นเวลามืดค่ำแล้วทำให้คณะ blooming heart เลี้ยวผิดเลี้ยวถูกอยู่หลายทีกว่าจะถึงที่พักได้ในเวลาประมาณเกือบๆ สี่ทุ่ม เล่นเอาเหนื่อยและตื่นเต้นพอสมควร คืนนี้เพื่อนๆ แยกย้ายเข้าที่พักกันทันทีเพราะพรุ่งนี้จะต้องตื่นกันแต่เช้าไปเตรียมการที่โรงเรียนก่อนเริ่มกิจกรรม และจะมีชาว blooming heart รับเชิญมาร่วมสมทบอีกมากมาย แต่ในคืนนี้ มี blooming heart รับเชิญที่เดินทางมาถึงก่อนพวกเราแล้ว คือ ครอบครัวของแคท, สามี และ ลูกๆ น่ารักอีก 2 หน่อ น้อง Matthew และน้อง Charlotte ทุกคนรีบนอนพร้อมลุยในเช้าวันพรุ่งนี้

เช้าวันที่ 30 พฤษภาคมคณะ blooming heart พร้อมหน้ากันอีกครั้งในเวลา 8.00 ออกเดินทางสู่โรงเรียนบ้านวังกระแจะ เพียงแค่ 20 นาทีเท่านั้นจากที่พัก ถ้าไม่หลงขับเข้าไปผิดโรงเรียนเสียก่อน โดยพี่ไก๋ อีกแล้ว (ฮาอีกที) เมื่อไปถึงโรงเรียน (ที่ถูกโรงเรียน) น้องๆ เด็กๆ มายืนเรียงรายรอรับพวกเราตรงถนนทางเข้าโรงเรียน ทุกคนยืนสวัสดีพวกเราตามทางที่เราขับรถผ่านเข้าไป และแข็งขันในการช่วยยกข้าวของลงมาให้พวกพี่ๆ ทั้งตัวเล็กตัวใหญ่ พวกเราแยกย้ายกันไปเตรียมข้าวของและเตรียมเกมต่างๆ เริ่มกิจกรรมในเวลาเกือบๆ 9 โมง โดยพี่โมนาเริ่มเปิดกิจกรรมด้วยการทักทายกับเด็กๆ และพูดถึงวัตถุประสงค์ของคณะ blooming heart ในการจัดกิจกรรมครั้งนี้ พร้อมทำพิธีมอบสิ่งของที่เรานำมาแจกให้กับทางโรงเรียน ไม่ว่าจะเป็น
1. หนังสือความรู้ดีๆ หลายลังใหญ่ ที่พี่โมนาไปคัดสรรมาเพื่อเด็กโดยเฉพาะ หนังสือ “จักรวาล 1x1 เมตร” ที่เจ้าของหนังสือ ม.ย.ร มะลิ (ยุรี) มาแจกด้วยตัวเอง (เพื่อนๆ อุดหนุนยุรีกันรึยังจ๊ะ ...หนังสือดีมากกกเลยยย ...เธอ)
2. อุปกรณ์กีฬา ลูกบอล ไม้แบดมินตัน ห่วงฮูลาฮูป ฯลฯ
3. เกมกระดาน board แสนสนุก คัดสรร โดยพี่แป้ม, พี่ฝ้าย และพี่จอย
4. ดินน้ำมัน และ อุปกรณ์วาดเขียนสำหรับหนูๆ อนุบาล โดยพี่แคท พี่เคท และพี่เปีย
5. ช้อน และ ชามสำหรับมื้ออาหารกลางวัน...และอีกมากมาย (จริงๆ) จากพี่ๆ ใจดีอีกหลายคน

เด็กๆ รับมอบแจกเสื้อพละโดยมีโลโก้ของ Blooming heart หัวใจบานอยู่ที่อกเสื้อ จัดหาโดยพี่ Blooming heart แจนที่ไม่ได้มาในครั้งนี้แต่ก็ทำหน้าที่จัดซื้อของให้เป็นอย่างดีเช่นเคย เด็กๆ แยกย้ายกันเปลี่ยนเสื้อและกลับมาใหม่พร้อมที่จะเล่นเกมกับพวกเราแล้ว พิธีกรนำเกมโดยพี่ไก๋เจ้าเก่า เริ่มต้นแบ่งสี โดยการแจกผ้าสี (สมาร์ท) ให้กับเด็กๆ และเรียกเข้ากลุ่มสีในแต่ละสี

ตอนนี้เองที่มีเพื่อนๆ blooming heart รับเชิญ ขับรถตามมาในวันนี้อีก 2 คันรถ พี่ปอ จี่ แก้ว และยายบุญ มาถึงก่อน พร้อมอาหารน่าอร่อยมากมาย ปาน, ตุ้ย และน้องคิด ตามมาติดๆ อีกหนึ่งคัน ...เด็กๆ มีจำนวนเพิ่มมาเป็น 88 คนจากเดิมที่คุณครูได้แจ้งไว้แต่แรกแค่ 68 คน ทำให้เราต้องปรับกลยุทธ์แบ่งเด็กๆ ที่เหลือเข้าทีมสีกันฉุกละหุก ทีมสีมีทั้งหมด 6 สี สีขาว, สีเทา, สีเขียว, สีฟ้า, สีเหลือง และ สีชมพู โดยคราวนี้มีพี่สีช่วยกันดูแลเด็กๆ มากมายกว่าทุก ๆครั้ง

เริ่มต้นเกมด้วยการละลายพฤติกรรม นั่ง-ยืน ส่งต่อลูกบอล เดินเป็ด เด็กๆ สนุกสนานกับเพื่อนๆ ที่โดนทำโทษออกมาเดินท่าเป็ด และเต้นไก่ย่างถูกเผา เกมต่อไปเป็นเกมแห่งความวุ่นวายเนื่องจากพื้นที่ไม่ค่อยกว้างขวาง และไม่สามารถออกไปเล่น outdoor ได้ เนื่องจากฝนตก ทำให้การเล่นเกม กระรอกเข้ารัง เป็นที่เจี๊ยวจ๊าวกันพอสมควร แต่ก็เห็นรอยยิ้มของเด็กๆ ในการเป็น กระรอก วิ่งหารังกันอย่างสนุกสนาน เล่นเอาพี่สีเจ็บคอกันเป็นแถวๆ เกมต่อมาเป็นเกมประคองบอลลงตระกร้า พี่ไก๋เน้นให้เด็กๆ มีความซื่อสัตย์ในการเล่นเกมส์ ซึ่งเด็กๆ ก็น่ารักและปฏิบัติตามเป็นอย่างดี มีการช่วยเหลือนิดหน่อยสำหรับเด็กเล็กๆ ที่มีความพยายามสูงในการเอามือช่วยประคองไม่ให้บอลหล่น (ฮา) เกมต่อมาก็เป็นเกมแห่งความสามัคคีอีกครั้ง คือ เกมหยอดน้ำลงขวด เด็กๆ แข็งขันกันประคองน้ำใส่ช้อนไปใส่ขวดของตนเองอย่างตั้งใจ โดยมีพี่ๆ สีคอยช่วยกันเชียร์อยู่ข้างๆ เมื่อเสร็จสิ้นเกมแล้วก็ต้องมาคอยลุ้นคะแนนที่อยู่ใต้ขวดด้วยใจระทึก ...เล่นเกมกันจนเหนื่อยแล้วก็ได้เวลารับประทานอาหารกลางวันกันแล้ว : )

อาหารกลางวันวันนี้ได้รับอภินันทนาการจากผู้ใหญใจดีหลายๆ คนในคราวนี้ ข้าวผัดน่าอร่อย+ไอติมกะทิ 1 ถังใหญ่ โดยการจัดเตรียมของการไฟฟ้า, ไก่ทอดจากพี่ปอ , ไส้กรอกทอดจากพี่ปุ๋ย sponsor ค่าอาหารโดยครอบครัวของพี่ปอและเพื่อนๆ อีกหลายคน นอกจากนี้ยังได้บริจาคยาสามัญต่าง ๆ ให้กับโรงเรียนอีกด้วย พี่ๆ blooming heart ขันแข็งกันตักอาหาร แจกน้ำ แจกไอติมให้เด็กๆ ทานกันจนเป็นที่อิ่มหนำสำราญ เด็กๆ ก็พร้อมกับกิจกรรมในช่วงบ่ายต่อ ...

ในช่วงสุดท้ายนี้ พี่โมนา นำเด็กๆ ทำกิจกรรมดีๆ ด้วยการเขียนความตั้งใจในการทำความดีและวาดรูปขอบคุณคุณพ่อคุณแม่ และนำกลับไปให้ผู้ปกครองที่บ้าน พี่ๆ แบ่งสีตามกลุ่มสีและให้เวลาเด็กๆ สำหรับวาดเขียนรูปและข้อความดีๆ เป็นเวลา 15 นาที เด็กๆ หลายคนดูตั้งอกตั้งใจมาก โดยมีพี่สีคอยช่วยเหลือคอยดูอย่างใกล้ชิด หลายคนเขียนรูปคุณพ่อ คุณแม่ พี่ และน้อง บางคนก็ไม่รู้จะเขียนอะไรได้แต่นั่งมองกระดาษ พอพี่สีเดินเข้าไปคุยด้วย ก็บอกเสียงเหงาๆ ว่า เขียนไม่เป็น พวกเรามารู้ทีหลังว่าเด็กบางคนก็เป็นเด็กพม่า หรือเด็กกะเหรี่ยงที่ฝากมาเข้าโรงเรียน ทำให้ยังไม่รู้หนังสือ เลยได้แต่มองเพื่อนๆ เขียนตาปริบๆ เพราะเขียนหนังสือไม่เป็นเลย เด็กบางคนก็สนุนสนานกับการละเลงสี แต่ไม่รู้ว่าข้อความจะเขียนอะไรดี ...พี่โมนาคัดเลือกบางคนออกมาอ่านข้อความดีๆ ที่ตั้งใจเขียน เล่นเอาพี่ๆ บางคนน้ำตาซึม...

ช่วงสุดท้ายจริงๆ มาถึงแล้ว ช่วงประกาศรางวัลชนะเลิศ 1-6 โดยสีเหลืองได้รางวัลชะนเลิศไปครองด้วยคะแนนขาดลอย และ สีชมพูรั้งท้าย แม้จะมีคะแนนช่วยเหลือ คือความซื่อสัตย์แต่ก็ยังแพ้อยู่ดี เด็กๆ ยิ้มแย้มกับการได้รับของรางวัลจากการเล่นเกม และของแจกถุงเบ้อเริ้ม มีทั้งสมุด ดินสอ ไม้บรรทัด ยางลบ กบเหลาดินสอน สติกเกอร์ลายสวย แปรงสีฟัน ยาสีฟัน ขนม (อภินันทนาการโดย บริษัท ยูไนเต็ดฟูดส์ เพื่อนใจดีของพี่แจ๋ว) และ หนังสือการ์ตูนธรรมะจิ๋ว สำหรับเด็กๆ นอกจากนี้พี่ๆ ก็ยังมอบของใช้จำเป็น 1 กะละมังใหญ่ เช่น ข้าวสาร ผงซักฟอก สบู่ แชมพู อาหารแห้ง ฯลฯ ให้กับน้องๆ ที่มีฐานะยากจนและขาดแคลน 6 คนที่ทางโรงเรียนแจ้งไว้ หลังจากนั้นพี่ๆ blooming heart มีความตั้งใจที่จะมอบพระบรมฉายาลักษณ์ของในหลวงและพระราชินีให้กับทางโรงเรียน พร้อมกับบอกเด็กๆ ให้ทำความดีถวายในหลวง และเป็นประชาชนที่ดีต่อไปในอนาคต เด็กๆ และพี่ๆ ช่วยกันร้องพลง “พ่อแห่งแผ่นดิน” เป็นการปิดท้าย... ก่อนกลับคุณครูและเด็กๆ ได้มอบของขวัญที่ตั้งใจให้พวกพี่ๆ คือต้นไม้ในกะลามะพร้าว ไว้แขวนประดับบ้านคนละหนึ่งต้น จากนั้นก็ถ่ายภาพหมู่ร่วมกันเป็นการปิดท้ายจริงๆ พวกเราจากโรงเรียนบ้านวังกระแจะด้วยความรู้สึกอิ่มอกอิ่มใจ เด็กๆ พากันมาเข้าแถวส่งพวกเราอีกครั้ง ด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้มและมีความสุข...ขออนุโมทนาบุญแก่เพื่อนๆ ที่มาร่วม blooming heart trip ที่กาญจนบุรีเป็นครั้งแรกไม่ว่าจะเป็น แจ๋ว, จี่, แก้ว, พี่ปอ, ตุ้ย, ยุรี, แคท และน้องคิด หวังว่าเพื่อนๆ คงได้รับความอิ่มเอมใจและจะกลับมาร่วมทำบุญกันอีกใน trip ต่อๆ ไปนะจ๊ะ

ขอแถมท้ายด้วยการเที่ยวเล่นหลังทำบุญ เผื่อคราวหน้าจะมีเพื่อนๆ สนใจมาร่วม join blooming trip อีกในครั้งต่อๆ ไป ...

หลังจากอิ่มบุญกันแล้ว ชาวคณะ blooming heart บางส่วนก็แยกย้ายกลับกรุงเทพฯ เหลือบางส่วนที่มีจุดมุ่งหมายอยู่ที่ ‘บ้านเล็กในป่าใหญ่’ ของ ป้าเกลน ที่เหมืองสมศักดิ์ ตำบลปิล็อค อำเภอทองผาภูมิ พวกเราต้องนั่งรถโขยกกันไปอีกสักพักกว่าจะถึงที่หมาย เนื่องจากทางเข้าต้องใช้รถ 4WD เท่านั้น เพราะเป็นทางหินล้วนๆ

ป้าเกลนต้อนรับเราด้วยเค้กหน้าตาน่ากินหลากหลาย อย่าง เค้กส้ม เค้กชอคโกแลต เค้กแครอท เค้กกล้วยน้ำว้า และอีกมากมาย เพื่อนๆ ที่ได้มาบ้านป้าเกลนเป็นครั้งแรกรู้สึกประทับใจทั้งสถานที่และ
ตัวป้าเกลนมาก ป้าเกลนเป็นชาวออสเตรเลียที่ตัดสินใจแต่งงานและเดินทางตามสามีคือคุณสมศักดิ์มาที่ประเทศไทยเมื่อสี่สิบปีที่แล้ว เมื่อคุณลุงสมศักดิ์เสีย ป้าเกลนก็ไม่คิดจะกลับประเทศบ้านเกิด แกพูดกับพวกเราว่า ‘อยู่ที่นี่มีความสุข มองไปที่ไหนก็มีแต่ความทรงจำ’ ทำเอาพวกเราอึ้ง ซึ้งไปกับคำพูดของแกด้วย ป้าเกลนจึงเปลี่ยนเหมืองเก่ากิจการของลุงสมศักดิ์ที่ปิดตัวลง ให้กลายเป็น home stay ที่ป้าเกลนมักจะเรียกเสมอว่า บ้านเล็กในป่าใหญ่ ....เรือนพักของพวกเราคราวนี้เป็นบ้านหลังใหญ่ริมบ่อน้ำธรรมชาติที่มี 3 ห้องนอนใหญ่ ให้อารมณ์ที่แจ๋วบอกว่าเหมือนมาเข้าค่าย เรามาถึงในเวลาเกือบห้าโมงเย็น จึงจัดข้าวของเข้าที่พักและพักผ่อนตามอัธยาศัย

มีแต่น้องแป้ม, แนน และจอย ชักชวนกันกระโดดลงน้ำหน้าบ้านโดยมีเพื่อนๆ มาคอยเชียร์ให้ทำท่าต่างๆ อยู่บนระเบียงอย่างสนุกสนาน และหน้าที่สำคัญที่สุดอีกอย่าง คือ คอยดูงูน้ำที่มักจะว่ายออกมาจากกอไผ่ พอเพื่อนๆ ตะโกนว่า ‘งูมาแล้ว’ ก็ว่ายหนีกันยกใหญ่...คืนนี้มีบาร์บีคิวปาร์ตี้ตรงระเบียงบ้าน อาหารทะยอยขึ้นมาเสิร์ฟทีละอย่าง ระหว่างที่กำลัง enjoy กับมื้อค่ำ ป้าเกลนก็แวะมาพูดคุยกับพวกเราบนบ้านอีกครั้ง ปีนี้ป้าเกลนมีอายุ 71 ปีแล้ว แต่แกเล่าว่าไม่ได้เจ็บป่วยเข้าโรงพยาบาลมา 15 ปี แกดูแข็งแรงทะมัดทะแมงมาก คงเป็นเพราะด้วยอากาศที่บริสุทธิ์ปราศจากมลพิษ และเป็นคนที่อารมณ์ดีตลอดเวลานั่นเอง ...ป้าเกลนดูเป็นสาวโรแมนติคทีเดียว สังเกตได้จากเวลาเล่าถึงลุงสมศักดิ์ก็จะพูดถึงด้วยน้ำเสียงที่สดใส และมีรอยยิ้มทุกครั้ง ...ทุกคนอิจฉาป้าเกลนเป็นอย่างมาก ค่าที่ว่าแม้คนรักตายจากไปแล้วถึง 15 ปี ทั้งคู่ก็ยังรักกันอยู่ตลอดกาล...ช่างโรแมนติคจริงๆ ...

ตกดึกกิจกรรมของพวกเราคือเล่น ไพ่ UNO (เวอร์ชั่น hi-so) ของปาน จากวงเล็ก กลายเป็นวงใหญ่ ทุกคนพร้อมใจกันเรียกว่า เกม UNO เลือดเย็น... เนื่องจากเริ่มกั๊กกันไปมา เล่น (ขี้โกง) ทุกรูปแบบ ไม่ให้ใครไพ่หมดมือเป็นคนแรก โดยเฉพาะฝ้าย พี่ไก๋ กับจอย ที่รวมหัวกันเล่นในตอนแรก พอแตกทีม ต่างคนต่างเล่นแล้วแทบจะฆ่ากันตาย..... ตลกมากเลยเธอ (เสียงจากโมนา...ลอยมา 555) ยิ่งดึกก็เริ่มมีกติกาเพิ่มให้ยากขึ้นเรื่อยๆ ...เพื่อนๆ ไม่แม้แต่จะปลีกตัวไปเข้าห้องน้ำ ...แต่ขอเตือนว่าหากใครต้องการเข้าห้องน้ำ อย่าฝากไพ่ไว้ที่เจนนี่ (หม่อมแจ๋ว) เด็ดขาด เพราะไพ่จะเพิ่มขี้นจากเดิมโดยไม่รู้ตัว อันนี้ตุ้ยรู้ดี (ฮา อีกรอบ)… ก่อนจะจบเกม ขอแสดงความดีใจกับพี่ไก๋ที่มีโอกาสพูด UNO ในที่สุด ดีใจกับแจ๋วที่ถึงแม้จะพูด UNO แล้ว แต่ก็ใช้เวลานานแสนนานกว่าไพ่จะหมดมือ ดีใจกับพี่บีที่พยายามลากน้องคิดให้อยู่ในวงได้เป็นคนเกือบจะสุดท้าย และดีใจกับยุรีจอมประจบโมนาที่อะไรดีนะ...คิดไม่ออก แค่อยากจะฟ้องว่ายุรีขี้ประจบ 555... อ้อและจะฟ้องว่าอย่าเล่นไพ่กับยัยปองฝ้ายเสียงแปดหลอดเด็ดขาด อาจจะหูหนวกได้....เพื่อนๆ เข้านอนในเวลาใกล้เที่ยงคืน เหลือแต่จอย, ฝ้าย กับ น้องแป้ม ที่โชคดีได้ดูดาวเต็มท้องฟ้า หลังเที่ยงคืนในเวลาที่ฟ้าเปิด แถมด้วยหิ่งห้อยที่ส่องแสงแข่งกับแสงดาว ในเวลาใกล้ตีหนึ่ง ...สวยมากเลยเธอ (เสียง ยุรี ลอยมา...ถ้าได้อยู่ดู ..ว้าอดเลย)

เช้าวันอาทิตย์เป็นวันกลับของคณะ blooming heart พวกเราอ้อยอิ่งตื่นนอนกันตอนเช้า เพื่อที่จะออกเดินทางโขยกรถกระบะกันไปที่น้ำตกผาแป ที่ป้าเกลนแนะนำ ยุรี, ตุ้ย กับ โมนา สมัครใจกันอยู่คุยกับป้าเกลนที่บ้าน ส่วนที่เหลือเตรียมเสื้อผ้าไปเล่นน้ำตกกัน หนทางไปน้ำตกไม่ไกลเลย แต่ด้วยทางที่วิบาก เลยทำให้ใช้เวลาพอสมควร สารถีของพวกเราครั้งนี้เป็นคุณลุงที่มีขาเทียม! แต่แกขับรถได้ชำนาญมากๆ ขับรถไปจนถึงทางที่ไม่สามารถไปได้ด้วยรถ พวกเราต้องลงเดิน ตอนนี้เองที่ทำให้หลายคนต้องมาเดินป่าโดยไม่ได้เตรียมตัวมาก่อน เพราะต้องไต่เขาลงไปที่ข้างล่างน้ำตก ทุกคนต้องมีไม้ไผ่คนละหนึ่งอันไว้ค้ำท่อเวลาเดินขึ้นลง ซึ่งช่วยได้มากทีเดียว เดินไปถ่ายรูปไปด้วยความวิบากเล็กน้อยก็มาถึงน้ำตก เกือบมาไม่ถึงเพราะพี่แนนเริ่มถอดใจกลางทาง เนื่องจากเกรงว่าจะไม่สามารถปีนกลับขึ้นมาได้ แต่ก็อุ่นใจเมื่อน้องหนุ่มที่นำทางมาสัญญาว่าจะแบกพี่ขึ้นมา หากว่าพี่ไม่ไหวจริงๆ 555 ....น้ำตกนี้เป็นน้ำตกเล็กๆ ไม่ใหญ่มาก แต่น้ำบริสุทธิ์ใสสะอาด เพราะเป็นน้ำตกที่มาจากเขาจริงๆ ไม่ได้ผ่านหมู่บ้านหรือชุมชนใดๆ พวกเรากระโดดน้ำเล่นอย่างสนุกสนาน แม้แต่บีก็ยังมาเป็นซิงเล่นน้ำตกที่นี่เป็นแห่งแรกในชีวิต wow! ด้วยเหตุผลที่ว่า กว่าจะมาถึงได้เหนื่อยแทบขาดใจ ยังไงๆ ก็ต้องเล่นน้ำตก 555... พวกเราขึ้นจากน้ำแบบเปียกโชก ปีนกลับขึ้นไปนั่งรถกระบะ เพื่อจะกลับที่พัก ขากลับทุลักทุเลน้อยกว่าขาไปนะ ...แต่ก็เล่นเอาล้าทั้งขาและแขน

รับประทานอาหารกลางวันที่บ้านป้าเกลนก่อนจะลาไปในเวลาบ่าย เพื่อนๆ ประทับใจในบรรยากาศที่นี่กันมาก และคิดว่าคงได้กลับมาอีก โดยเฉพาะยุรีถึงกับเอ่ยว่าจะมาขออยู่สักหนึ่งเดือน (สงสัยจะมาชื่นชมใบเฟิร์นให้เต็มที่) ถ่ายรูปหมู่หน้าบ้านป้าเกลนตามธรรมเนียม พร้อมกับเจ้า BB และ Country boy ก่อนจะสวัสดีป้าเกลนกลับกรุงเทพฯ

จบ trip แรกของ blooming heart ปีสอง ....ด้วยความสุข สนุกสนาน และชื่นมื่นโดยทั่วกัน พบกันใหม่ที่ ประจวบฯ นะจ๊ะ...

ป.ล. หากเพื่อนๆ อยากไปสัมผัสบรรยากาศแบบบ้านเล็กในป่าใหญ่ จองที่พักได้ที่นี่เลยจ๊ะ http://parglen.com/

Blooming joyly รายงาน